POSZUKUJESZ WYDAWNICTW PODRÓŻNICZYCH O LUKSEMBURGU?
ZAPRASZAM DO KSIĘGARNI INTERNETOWEJ "BEZDROŻA"



WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURG
LUKSEMBURG - GALERIA ZDJĘĆ

LUKSEMBURG

LETZEBUERG
LUXEMBOURG
LUXEMBURG

PODSTAWOWE INFORMACJE

Stolica Wielkiego Księstwa, Luksemburg jest siedzibą rządu, parlamentu i rezydencją Wielkiego Księcia. Jest gminą ze statusem miasta. Miasto jest centrum administracyjnym, finansowym, gospodarczym i kulturalnym państwa. Luksemburg jest jedną z trzech stolic wspólnotowych Unii Europejskiej (obok Brukseli i Strasburga).
Liczba mieszkańców: 86 329 (2007).
Powierzchnia miasta: 51,46 km2.
Najwyżej położony punkt: 402 m n.p.m.
Najniżej położony punkt: 230 m n.p.m.
Położenie: miasto leży w miejscu połączenia się rzeki Petrusse z rzeką Alzette w południowej części kraju.
Gospodarka: zakłady stalowe, meblarskie, garbarskie, tekstylne i browary.
W Luksemburgu mają swoje siedziby organy Wspólnot Europejskich: Sekretariat Generalny Parlamentu Europejskiego, Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, Europejski Trybunał Obrachunkowy, Europejski Bank Inwestycyjny oraz różne organizacje międzynarodowe, banki i firmy finansowe oraz ubezpieczeniowe. Cechą charakterystyczną miasta jest 48% odsetek ludności obcej w społeczeństwie stolicy. Luksemburg posiada międzynarodowy port lotniczy Findel.

Przepiękna lokalizacja miasta, zielone doliny rzek Alzette i Petrusse, płaskowyże w połączeniu z atrakcjami architektury historycznej sprawiają, że Luksemburg z roku na rok odwiedza coraz więcej turystów.

HISTORIA MIASTA W ZARYSIE - KALENDARIUM

Dzieje miasta są ściśle związane z historią państwowości Wielkiego Księstwa. Geneza stolicy sięga czasów rzymskich, kiedy to w IV wieku wzniesiono w miejscu późniejszego targu rybnego (Marche-aux-Poissons), strażnicę strzegącą skrzyżowania dwóch ważnych rzymskich szlaków handlowych. W roku 963 hrabia Ardenów - Zygfryd z Lotaryngii, postać bardzo ważna dla historii państwa Luksemburg, podpisał umowę o wymianie ziem z opactwem Saint-Maximin w Trewirze i otrzymał obszar m.in. dzisiejszej stolicy Księstwa wraz z niewielką budowlą warowną wznoszącą się nad rzeką Alzette na niedostępnym z trzech stron urwisku z piaskowca - Rocher du Bock. Miejsce to doskonale nadawało się do celów obronnych, bowiem dostępne było tylko z jednej strony - od zachodu. W kontrakcie pojawiła się pierwszy raz nazwa "Lucilinburhuc" (łac.) - "Mały Zamek". Obiekt znajdował się w miejscu strategicznym, o czym wielokrotnie w późniejszych stuleciach mieszkańcy tej ziemi mieli możliwość przekonać się. Hrabia Zygfryd w krótkim czasie rozbudował i unowocześnił twierdzę, zaś wokół niej zaczęła rozrastać się osada.
W 987 roku biskup Trewiru, Egbert (977-993) poświęcił ołtarz kościoła Odkupiciela (dziś św. Michała). To właśnie okolice świątyni były centrum rodzącej się osady. Jeszcze w X stuleciu wybudowano pierwsze mury obronne.
W XII wieku rozbudowano kościół św. Mikołaja i mury miejskie.
W roku 1200 osada otrzymała nowe mury obronne.
W roku 1244 Luksemburg otrzymał prawa miejskie.
Kolejna rozbudowa fortyfikacji miejskich nastąpiła w roku 1340, wzniesiono wtedy nowe mury obronne, które dotrwały do 1867 roku.
W 1554 roku ogromna eksplozja składowanego prochu armatniego zniszczyła w dużym stopniu zabudowania średniowieczne. Zostały one (niektóre) odbudowane w XVIII stuleciu.
XVII wiek przyniósł zbudowanie szeregu fortyfikacji miejskich - pierwszych kazamatów (Hiszpanie).
Z racji strategicznego położenia twierdzy Luksemburg była ona na przestrzeni wieków celem najazdów oraz stale ją rozbudowywano, z pierwotnych, dość jeszcze prostych fortyfikacji do systemu obronnego, który na przełomie XVIII i XIX stulecia zaczęto nazywać Gibraltarem Północy.
W latach 1792-1793 oraz przez 7 miesięcy na przełomie roku 1794 i 1795 Luksemburg znajdował się w rękach francuskiej armii rewolucyjnej.
Następnie stał się częścią departamentu Francji - Forets.
Na mocy postanowień kongresu londyńskiego w latach 1867-1883 nastąpiła rozbiórka 90% fortyfikacji Gibraltaru Północy.
Po I wojnie światowej w roku 1921 powiększono granice miasta.
10 września 1944 roku wojska alianckie wyzwoliły Luksemburg.
W 1952 roku Luksemburg został stolicą Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.
W 1994 roku zabytkowa część centrum miasta wraz z fortyfikacjami została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO.
W roku 1995 stolica Wielkiego Księstwa Stolicą Kulturalną Europy.
W 2007 roku Luksemburg był ponownie Stolicą Kulturalną Europy.

GŁÓWNE ATRAKCJE TURYSTYCZNE

Poza obiektami związanymi z systemem obronnym i kościołami, większość substancji miejskiej pochodzi z XIX i XX wieku. Najważniejsze zabytki zlokalizowane są w Starym Mieście. Generalnie miasto dzieli się na cztery podstawowe kwartały:

Stare Miasto- zlokalizowane na północnym brzegu rzeki Petrusse,

Nowe Miasto- położone na południowym brzegu Petrusse, połączone ze Starym Miastem mostami: Pont Adolphe i Pont Viaduc.
- Pont Adolphe (Most Wielkiego Księcia Adolfa) został wybudowany z kamienia w latach 1900-1903. Architektami byli: Paul Sejourne (Francuz) i Paul Rodange (Luksemburczyk). Mieszkańcy miasta nazywają go Nowym Mostem, by w ten sposób odróżnić go od Starego Mostu, czyli mostu Passerelle z lat 1859-1861. Podstawowe wymiary mostu: szerokość - 17,2 m, długość przęsła - 84,65 m, wysokość - 42 m i łączna długość - 153 m. Wierna kopia mostu znajduje się w Filadelfii - Walnut Lane Bridge

Grund- stanowiący "wiejską" enklawę w dolinie rzeki Alzette,

Kirchberg- płaskowyż, na którym wybudowano dzielnicę biurokratów europejskich z siedzibami części organów wspólnotowych. Jest ona połączona ze Starym Miastem mostem Pont Grand-Duchesse Charlotte.
- Pont Grand-Duchesse Charlotte (Most Wielkiej Księżnej Charlotte) zwany jest przez luksemburczyków Czerwonym Mostem z racji dominującego koloru konstrukcji. Został zaprojektowany przez Egona Juy. Most oddano do użytku w 1965 roku. Wykonany ze stali posiada 74 m wysokości (przerzucony jest nad dzielnicą Pfaffenthal), 25,07 m szerokości, a jego łączna długość wynosi 355 m.

ROCHER du BOCK

To właściwa kolebka Luksemburga. W tym miejscu nad urwiskiem rzeki Alzette, opływającej podnóże cypla z trzech stron, hrabia Zygfryd wzniósł swój zamek. Do naszych czasów dotrwała kamienna wieża, tzw. Dent Creuse ("Dziurawy Ząb"), pozostałość fortyfikacji zamkowych. Przyczyną takiego stanu rzeczy było pochłonięcie murów zamkowych przez stale rozbudowujący się system fortyfikacyjny, zlokalizowany na cyplu. Zamek istniał w latach 963-1459, a został zniszczony przez pożar. Z tego miejsca rozciąga się piękny widok na dolinę Alzette i przedmieścia Grund, czyli Clausen i Pfaffenthal.

CASEMATES du BOCK i CASEMATES PETRUSSE

Kazamaty były drążone przez Burgundczyków, Hiszpanów - oni to właśnie są autorami głównych odcinków, Francuzów i Austriaków. W ostatecznym kształcie Gibraltar Północy posiadał 23 km wydrążonych tuneli i galerii, schodzących nawet do 46 m pod powierzchnię ziemi. Umieszczono w nich piekarnie, zakłady rzemieślnicze, kuchnie, lazarety, centra dowodzenia, stajnie, magazyny, itp. oraz koszary. System obronny składał się z trzech ufortyfikowanych pierścieni murów obronnych, 24 fortów i 16 bastionów. W latach 1867-1883 rozebrano bądź zasypano 90% fortyfikacji. Jednak do dnia dzisiejszego dotrwało 10% struktury pierwotnej i 17 km tuneli, dając nam wyobrażenie o potędze twierdzy. W czasie I i II wojny światowej urządzono w kazamatach schrony dla ludności cywilnej, które mogły pomieścić 35 000 osób. Kazamaty i fortyfikacje wraz ze Starym Miastem W roku 1994 zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO.

Główne prace w kazamatach rozpoczęli Hiszpanie w roku 1644. Zaczęto od rozbudowy wcześniej wydrążonych korytarzy, jednocześnie przebudowując fortyfikacje naziemne. Pracami kierował Szwed Issac von Treybach. Zbudował on m.in. potężny Beck Bastion, nazwany tak na cześć barona Johanna von Becka, mury o wysokości 27 m stanęły w 1685 roku. W czasie dominacji francuskiej głównym fortyfikatorem był Sebastien la Prestre de Vauban. W roku 1673 Hiszpanie zaczęli budowę Ravelin du Pate, wzmacniając obronność Beck Bastion, w formie trójkątnej konstrukcji. W latach 1728-1729 Austriacy dodali l'Ecluse Burbon i Wielkie Schody oraz w roku 1746 kazamaty Petrusse, w których ulokowano baterię 54 dział. Sto lat później rozpoczęto budowę drugiego i trzeciego pierścienia obrony. 26 sierpnia 1933 roku ocalałe kazamaty Bock i Petrusse oddano turystom do zwiedzania.

Inne fragmenty fortyfikacji godne odwiedzenia to:
- Citadelle du Saint Espirit - bastion z roku 1685,
- Mur obronny Corniche - z XVIII stulecia, rozbudowany przez Francuzów,
- Fort Thungen - XVIII wieczny fort (trzy okrągłe wieże i fragment murów obronnych), zbudowany w roku 1732.
- Mur de Venceslas (Wenzelsmauer) - z XIV wieku. Pierwotnie miał 875 m długości i zawierał 37 wież oraz 15 bram.

Łącznie w okresie rozkwitu Gibraltar Północy pokrywał 180 ha powierzchni - gdy miasto zajmowało 120 ha! Do najstarszych pozostałości fortyfikacji należy zaliczyć fragmenty murów z wieżą i bramą Hellespuert na Monte du Grund.

LA PALAIS GRAND-DUCAL (Pałac Wielkiego Księcia)

Wcześniej w miejscu dzisiejszego pałacu książęcego wznosił się ratusz miejski, który został zniszczony przez wybuch prochu w 1554 roku. Ratusz został odbudowany w latach 1572-1574 według projektu architekta Adama Roberta. Przebudowa i powiększenie obiektu nastąpiły w roku 1728 i 1741. W roku 1795 ratusz stał się siedzibą francuskiej prefektury. W roku 1817 mieściła się tutaj rezydencja gubernatora Holandii. Od 1890 roku jest rezydencją zimową rodziny książęcej. W czasie okupacji niemieckiej gmach służył jako sala koncertowa. Pałac w latach sześćdziesiątych, a następnie 1992-1995 przeszedł gruntowną renowację. Ciekawy jest renesansowy fronton pochodzący z roku 1574.

Obok pałacu mieści się kompleks budynków z 1859 roku, który jest siedzibą parlamentu Wielkiego Księstwa, czyli Izby Deputowanych.

CATHEDRALE NOTRE DAME (Katedra Notre Dame)

Pierwotnie katedra wybudowana została w latach 1613-1621 przez zakon jezuitów, by służyła jako kościół dla ich szkoły. Świątynia została podniesiona do rangi katedry w roku 1870 przez papieża Piusa IX. W roku 1880 nastąpiła jej przebudowa uwzględniająca rangę świątyni. Kolejna przebudowa kościoła to lata 1935-1938. Jest świątynią trzynawową.
W krypcie katedry spoczywa m.in. Jan Ślepy, król Czech i książę Luksemburga oraz członkowie panującej rodziny książęcej.
W absydzie znajduje się słynna luksemburska Pocieszycielka Strapionych (Madonna z Dzieciątkiem), otoczona przez mieszkańców kraju - i nie tylko - wielką czcią. Jest to rzeźba wykonana z drewna lipowego.
Charakterystyczną cechą katedry jest jej czarna wieża, która może być dobrym punktem orientacyjnym w trakcie zwiedzania miasta.

www.cathedrale.lu - oficjalna strona internetowa katedry.

ST MICHEL (Kościół św. Michała)

Początki świątyni sięgają 987 roku. Obecny gotycki charakter nadany został w 1519 roku.

ST QUIRIN (Kaplica św. Kwiryna)

Jest najstarszą świątynią w stolicy. Święty Kwiryn był patronem miasta do 1666 roku, kiedy to Luksemburg zawierzono Matce Boskiej.

ST JEAN (Kościół św. Jana)

Znajduje się w kwartale Grund. Wybudowany został w roku 1606. Obecny wygląd zawdzięcza przebudowie z roku 1688 i 1705.

OPACTWO NEUMUNSTER

Zostało wybudowane w roku 1606 i należało do benedyktynów. W swojej historii kilkakrotnie było w następnych wiekach przebudowywane. Po Wielkiej Rewolucji Francuskiej zostało odebrane zakonnikom i mieściło m.in. komendę policji, więzienie, koszary armii pruskiej.
Od roku 1997 jest siedzibą Europejskiego Instytutu Kultury. Stanowi miejsce spotkań i centrum kulturalne. Położone jest w kwartale Grund.
W roku 2004, w maju, podpisano tutaj traktat akcesyjny do UE Bułgarii i Rumunii.

www.ccrn.lu - strona internetowa o historii opactwa.

RATUSZ MIEJSKI

Został wybudowany w latach 1830-1838. Jako surowiec budowlany posłużyły materiały pochodzące z rozebranego klasztoru franciszkanów, znajdującego się w tym miejscu wcześniej. Ratusz był miejscem pierwszego posiedzenia Wysokiej Komisji Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali - 8 sierpnia 1952 roku.

WAŻNIEJSZE MUZEA

Le Musse d'Histoire de la Ville de Luxembourg(Muzeum Historyczne Miasta Luxemburga)

Prezentuje rozwój urbanistyczny miasta, jego historię, lokalne tradycje i życie codzienne mieszkańców na przestrzeni wieków.

www.mhvl.lu - strona internetowa muzeum.

Le Musse National d'Histoire et d'Art(Muzeum Narodowe Historii i Sztuki)

Znajduje się w zabytkowych budynkach targu rybnego Marche aux Poissons. Przedstawia w poszczególnych działach sztukę klasyczną i współczesną, archeologię ziemi luksemburskiej, broń, monety, folklor i kulturę codzienną od XVI wieku.

Le Musse National d'Histoire Naturalle(Muzeum Narodowe Historii Naturalnej) Prezentuje tematykę geologiczną, geograficzną oraz faunę i florę Wielkiego Księstwa.

www.mnhn.lu - strona internetowa muzeum.

POLECAM STRONY

www.lcto.lu - strona internetowa Miejskiego Biura Turystycznego.
www.luxembourg-city-tourism.com - strona internetowa prezentująca najważniejsze informacje dla turystów chcących pozostać w mieście dłużej.
www.aluxembourgattraction.com - strona m.in. o atrakcjach turystycznych miasta.
www.ffgl.lu - strona internetowa Towarzystwa Przyjaciół Historii Luksemburga.
www.luxembourg-ville.lu - strona internetowa miasta.

CIEKAWOSTKI

* Miasto zajmuje prawie 2% powierzchni kraju.
* Luksemburg podzielony jest administracyjnie na 24 dzielnice.
* Stolica jest jednym z 12 miast Wielkiego Księstwa.
* Kościół pw. św. Henryka należy do Polskiej Misji Katolickiej.
 
DESTYNACJE EUROPEJSKIE  ATRAKCJE TURYSTYCZNE EUROPY
STRONA ZAWODOWEGO PILOTA WYCIECZEK ZAGRANICZNYCH