POSZUKUJESZ WYDAWNICTW PODRÓŻNICZYCH O CZECHACH?
ZAPRASZAM DO KSIĘGARNI INTERNETOWEJ "BEZDROŻA"



REPUBLIKA CZESKA   PRAGA   PRAGA - GALERIA ZDJĘĆ

NOWE MIASTO
NOVÉ MĚSTO

Nowe Miasto położone jest na prawym brzegu Wełtawy, niegdyś było samodzielnym organizmem miejskim, obecnie stanowi główną dzielnicę handlową Pragi. Zamieszkuje tu nieco ponad 28 tys. osób, a powierzchnia kwartału wynosi 3,34 km2.

ZARYS HISTORII
Historia Nowego Miasta sięga XIV wieku - założył je w roku 1348 król czeski Karol IV Luksemburski (1346-1378) na południe od Starego Miasta. Miało połączyć obwarowaną siedzibę królewską - Wyszehrad ze Starym Miastem i Hradczanami. Miasto zostało zaprojektowane w sposób wyprzedzający swoją epokę - z szerokimi ulicami i wielkimi placami handlowymi. Koncentrowało się wokół trzech placów targowych: targu siennego, targu bydlęcego i targu końskiego (obecnie Václavskie naměsti). Nowe Miasto zamieszkiwane było głównie przez kupców i rzemieślników. Świetność Nowego Miasta nie trwała jednak długo - wkrótce stało się jednym z najbiedniejszych rejonów Pragi, miejscem, gdzie rodziły się radykalne ruchy społeczne i religijne. Mieszkańcy gorąco popierali husytów w okresie walk religijnych (z nowomiejskiego ratusza wyrzucono katolickich rajców podczas pierwszej defenestracji). W 1784 roku Nowe Miasto straciło samodzielność i weszło, wraz z innymi historycznymi miastami, w skład zjednoczonej Pragi jako jedna z dzielnic. W drugiej połowie XIX wieku większa część zabudowy została wyburzona i poddana kompletnej przebudowie, dzięki której dzielnica uzyskała dzisiejszy wygląd. Ze starszej zabudowy pozostała średniowieczna siatka ulic, kościoły i nieliczne, najbardziej wartościowe obiekty. Powstały reprezentacyjne kamienice nowobogackich przedsiębiorców oraz gmachy użyteczności publicznej w różnych stylach architektonicznych (dominuje secesja).

WARTO ZOBACZYĆ

PLAC WACŁAWA (Václavské náměstí)
Plac Wacława był miejscem wielu historycznych wydarzeń w najnowszej historii Czech. Plac był świadkiem praskiej Wiosny Ludów w 1848 roku, tu proklamowano powstanie 28 października 1918 roku Czechosłowacji i tu zgromadzona ludność wyraziła poparcie dla komunistycznego zamachu stanu w 1948 roku. To m.in. tutaj 1968 roku wjechały czołgi Układu Warszawskiego, tu również 16 styczniu 1969 roku dokonał samospalenia student Uniwersytetu Karola Jan Palach w akcie protestu przeciwko inwazji, a w listopadzie 1989 roku odbył się wiec protestacyjny przeciw brutalnym akcjom milicji, który stał się impulsem do Aksamitnej Rewolucji i odrzucenia komunizmu. Z balkonu jednej z kamienic otaczających plac przemawiali wtedy do zgromadzonego tłumu liderzy czeskiej opozycji z Václavem Havlem na czele. Dziś jest to główna arteria praska. Zarówno w dzień, jak i w nocy tętni życiem kulturalnym, towarzyskim oraz handlowym. W większości kamienic z przełomu XIX i XX wieku stojących wokół placu mieszczą się hotele, restauracje, sklepy i kluby nocne. Plac powstał z inicjatywy Karola IV. Pierwotnie znajdował się tu koński targ. Nazwa placu wiąże się z barokowym pomnikiem św. Wacława (1680). Obecnie nad placem dominuje pomnik św. Wacława w otoczeniu patronów ziemi czeskiej. Pomnik, dzieło w brązie Josefa Myslbeka, został ustawiony w 1912 roku. Plac należy do większych w Europie. Ma 750 metrów długości oraz 60 metrów szerokości.

MUZEUM NARODOWE (Národní muzeum)
Neorenesansowa bryła Muzeum góruje nad placem Wacława. Muzeum Narodowe powstało w roku 1890, według projektu Josefa Schulza, jako symbol czeskiego odrodzenia narodowego. Ekspozycja poświęcona jest głównie mineralogii, archeologii, antropologii i przyrodoznawstwu.

OPERA PAŃSTWOWA (Státní opera)
Budynek został wzniesiony w 1885 roku jako Nowy Teatr Niemiecki, mający konkurować z czeskim Teatrem Narodowym (też znajdującym się w tej dzielnicy). Dekoracja rzeźbiarska ponad kolumnową loggią przedstawia między innymi Dionizosa i muzę komedii, Talię. W roku 1945 teatr stał się główną sceną operową Pragi.

PRASKI DWORZEC GŁÓWNY (Praha hlavní nádraží)
Największy dworzec kolejowy w Pradze i w Czechach. Został otwarty w 1871 roku przez Franciszka Józefa I (1848-1916) pod nazwą Kaiser-Franz-Joseph-Bahnhof. W latach 1901-1909 dworzec rozbudowano i przebudowano w stylu secesyjnym pod kierunkiem Josefa Fanty. Po powstaniu Czechosłowacji dworzec przemianowano na Praha Wilsonovo nádraží – od nazwiska prezydenta Stanów Zjednoczonych – Woodrowa Wilsona, którego uznano za współautora nowego państwa Czechów i Słowaków. Po II wojnie światowej dworzec do 1953 roku ponownie nosił nazwisko amerykańskiego prezydenta, po czym komuniści wprowadzili nazwę Praha – hlavní nádraží. Obecnie dworzec jest remontowany.

POLECAM STRONY
 
DESTYNACJE EUROPEJSKIE  ATRAKCJE TURYSTYCZNE EUROPY
STRONA ZAWODOWEGO PILOTA WYCIECZEK ZAGRANICZNYCH