POSZUKUJESZ WYDAWNICTW PODRÓŻNICZYCH O BOŚNI I HERCEGOWINIE?
ZAPRASZAM DO KSIĘGARNI INTERNETOWEJ "BEZDROŻA"



MEDZIUGORIE - GALERIA ZDJĘĆ   BOŚNIA I HERCEGOWINA

MEDZIUGORIE

Medziugorie (bośn./chorw. Međugorje) - miejscowość w Bośni i Hercegowinie położona w południowej części Hercegowiny około 25 km na południowy zachód od Mostaru. W całości zamieszkana przez Chorwatów. Jedno z najbardziej znanych i najczęściej odwiedzanych miejsc pielgrzymkowych w świecie katolickim. Miejsce niepotwierdzonych ani też niezanegowanych objawień Matki Boskiej na tzw. Górze Objawień. Parafię Medziugorje w chwili obecnej zamieszkuje około 4300 mieszkańców. Medziugorje (nazwa pochodzenia słowiańskiego oznaczająca teren pomiędzy dwoma wzgórzami) wraz z wioskami Bijakovici, Vionica, Miletina i Šurmanci, tworzy parafię rzymsko-katolicką. Opiekę duszpasterską sprawują tam księża z franciszkańskiej prowincji Hercegowina pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP.

OBJAWIENIA

Wioska po raz pierwszy wspominana jest w źródłach historycznych w 1599 roku. Obecna parafia została założona w 1892 roku i poświęcona świętemu Jakubowi, apostołowi, patronowi pielgrzymów. 24 czerwca 1981 roku około godz. 18.00 sześcioro młodych ludzi: Ivanka Ivanković, Mirjana Dragićević, Vicka Ivanković, Ivan Dragićević, Ivan Ivanković i Milka Pavlović, zobaczyło na wzgórzu Crnica, kilkaset metrów ponad miejscem zwanym Podbrdo młodą niewiastę z dzieckiem na ręku, która ręką dawała im znak, aby się do Niej zbliżyli. Zaskoczeni i przestraszeni nie podeszli do Niej. Następnego dnia 25 czerwca 1981 w tym samym czasie, czworo z nich, Ivanka Ivanković, Mirjana Dragićević, Vicka Ivanković i Ivan Dragićević, odczuło, że coś mocno ich przyciąga w kierunku miejsca, gdzie dzień wcześniej widzieli Tę, którą rozpoznali jako Matkę Bożą. Przyłączyli się do nich: Marija Pavlović i Jakov Čolo (czyt. Czolo). Grupa medziugorskich wizjonerów została uformowana. Z Matką Bożą modlili się i rozmawiali. Dlatego też 25 czerwca obchodzona jest rocznica objawień. Wedle świadectwa wizjonerów od tego dnia mieli codzienne objawienia, razem lub osobno, gdziekolwiek się znajdowali. Milka Pavlović i Ivan Ivanković nigdy więcej już nie widzieli Matki Bożej. W miejscach objawień ustawiono krzyże. Wokół, w rozpadlinach skalnych stoją niezliczone mniejsze krzyże, do których przymocowane są święte obrazki lub kawałki papieru z obietnicami, prośbami pielgrzymów, różańce i kwiaty. Objawieniom towarzyszą znaki: kształt hostii na słońcu, obracanie się krzyża, białe światło i kształt kobiecej postaci obok niego. Światło zawsze poprzedza objawienie.

Argumenty za prawdziwością objawień

1. Owocność orędzia Maryi, zgodnie ze słowami Jezusa z Ewangelii "poznacie ich po owocach"; w ciągu ponad 25 lat od początku objawień pielgrzymi przybywający do Medziugorie świadczą o nawróceniu, jakie dokonuje się w ich życiu;
2. Brak sprzeczności orędzia Maryi z nauczaniem Kościoła; przeciwnie. Maryja podkreśla to, co jest istotne dla katolicyzmu i jego duchowości: modlitwa, post, Msza św., różaniec, Pismo św., nawrócenie i przebaczenie, spowiedź, kapłaństwo i sakramenty, obecność Ducha Św. w życiu chrześcijanina.

Stanowisko Kościoła

Kościół nie wypowiada się oficjalnie na temat prawdziwości objawień dopóki się one nie zakończą, objawienia w Medziugorie trwają do dziś. Każdy wierny Kościoła ma prawo posiadać prywatne zdanie na temat ich prawdziwości, a także świadczyć o dobru i nawróceniu, jakie dokonuje się za sprawą Medziugorie, z zastrzeżeniem podporządkowania się ostatecznemu werdyktowi Kościoła.

Kontrowersje doktrynalne

Krytycy zwracają uwagę na podobieństwo pewnych wydarzeń medziugorskich do innych, oficjalnie odrzuconych objawień (np. objawienia w Garabandal) oraz na szereg faktów trudnych do pogodzenia z "godnością", jaka powinna przysługiwać prawdziwym objawieniom. Należą do nich m.in.: wygląd zjawy (Widzący podkreślają, że postać nie ma stóp, co może być uznane za przymiot ducha, a nie człowieka) i niektóre znaki (wirujący krzyż może być interpretowany jako kpina z zasady “Stat Crux, dum volvitur orbis“). Jednocześnie krytycy tych objawień podkreślają też szereg "dobrych" znaków związanych z kultem Medziugorie (nawrócenia, uzdrowienia), swoje zastrzeżenia formują jednak zgodnie z zasadą Ignacego Loyoli, by nie ufać objawieniom mającym choćby pozory zła.

Pod koniec 1982 roku Matka Boża posługując się mową wewnętrzną (Locutio cordis) zwróciła się do dwóch dziesięcioletnich dziewczynek Jeleny i Marijany Vasilj i od 1983r. do 1987 r. przez ich grupę modlitewną przekazywała wskazówki ruchowi modlitewnemu, który powstał na początku objawień.

KOŚCIÓŁ PARAFIALNY ŚW. JAKUBA

Po założeniu parafii w 1892 roku pierwszy kościół parafialny został konsekrowany w 1897 roku. Z powodu niestabilnego podłoża, na którym został wybudowany, postanowiono wznieść ze względów technicznych nową świątynię. Prace trwały od 1934 roku do 19 stycznia 1969 roku, kiedy to nowy kościół został konsekrowany. Kościół św. Jakuba jest dzisiaj centrum życia sakramentalnego i modlitewnego nie tylko dla parafian, ale i dla pielgrzymów. Ogrodzony park, który powstał na rondzie, po wschodniej stronie sanktuarium przypomina o miejscu, gdzie znajdował się dawny kościół parafialny. Z powodu nowych potrzeb spowodowanych przyjazdem pielgrzymów od 1981 roku aż do dnia dzisiejszego kościół i jego otoczenie nieustannie są rozbudowywane. Ołtarz polowy został wybudowany w 1989 roku, a wokół niego powstało miejsce (około 5000 miejsc siedzących), gdzie latem i w czasie wielkich świąt gromadzą się pielgrzymi, kiedy to do Medziugorie przybywa nawet kilkadziesiąt tysięcy ludzi. Kaplica adoracji została wybudowana w 1991 roku, aby stworzyć miejsce, gdzie pielgrzymi mogą w ciszy adorować Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Z powodu braku miejsca w sanktuarium przed południem odprawiane są tam Msze św. w różnych językach, lecz po południu kaplica jest otwarta, by pielgrzymi prywatnie mogli modlić się w ciszy. W kaplicy adoracji w 2000 roku umieszczono płaskorzeźby przedstawiające pięciu księży pochodzących z tej parafii, męczenników, których komuniści zamordowali za wiarę pod koniec II wojny światowej. Kamienna figura Królowej Pokoju (dzieło Dino Felicio z Włoch), która stała się symbolem sanktuarium, została umieszczona w 1987 roku na placu przed kościołem. Przy kościele w 1990 roku wybudowano, a w 2001 odnowiono 25 konfesjonałów. Figura św. Leopolda Bodgana Mandicia, patrona spowiedników, który został ogłoszony świętym 16 października 1983. (dzieło wykonane w brązie przez Carmela Puzzola z Włoch), została postawiona w 1998 roku w pobliżu konfesjonałów przy kościele. Z północno-zachodniej strony kościoła znajduje się miejsce przeznaczone do modlitwy w ciszy przy drewnianym krzyżu. Tam pielgrzymi mogą zapalić świece wotywne. Zadaszona przestrzeń przeznaczona na odpoczynek dla pielgrzymów powstała w 2000 r. Za nią znajduje się węzeł sanitarny. Po południowo-zachodniej stronie kościoła przy drodze w kierunku cmentarza na Wielkanoc 1998 roku postawiono wykonaną z brązu figurę Zmartwychwstałego Zbawiciela (dzieło słoweńskiego rzeźbiarza Andreja Ajdiča). Wokół niej na Wielkanoc 2002 roku stworzono miejsce przeznaczone do odmawiania Drogi Krzyżowej (prywatnie lub w grupie) dla tych, którzy nie mogą pójść na Križevac. Przyjazdy pielgrzymów spowodowały konieczność budowy miejsca przeznaczonego na wykłady, katechezy, spotkania modlitewne i międzynarodowe rekolekcje. Sala, w której znajduje się 800 miejsc siedzących wybudowana została w 1998 roku. Znajduje się tam obraz Królowej Pokoju (olej na płótnie prof. Carmela Puzzola). Budynek probostwa wzniesiono zaraz po założeniu parafii w 1892 roku. Został on odnowiony w 1990 roku. Przed ukończeniem budowy starego kościoła, w czasie, kiedy grożący zawaleniem kościół nie mógł być używany, jak i podczas wojny w 1992 roku, Msze św. sprawowano w piwnicy probostwa. Biuro informacji powstało w 1991 roku, a jego praca została wznowiona w 1995 roku. Biuro zajmuje się organizowaniem programu dla pielgrzymów w sanktuarium: koordynuje zgłoszenia pielgrzymek, kontaktuje grupy z przewodnikami oraz organizuje spotkania z medziugorskimi franciszkanami i wizjonerami. Z Biurem Informacji ściśle współpracuje Towarzystwo Przewodników. Ambulantorium udzielające pierwszej pomocy działa od wiosny 2003 r. Znajduje się w zachodniej części sanktuarium w pobliżu parkingu. Personel medyczny Zakonu Maltańskiego pozostaje do dyspozycji pielgrzymów i parafian codziennie od 9:00 do 21:00 w okresie od 1 maja do 1 listopada. Po zachodniej stronie sanktuarium znajduje się parking, gdzie pielgrzymi mogą zostawić samochody oraz autobusy.

GÓRA OBJAWIEŃ

Miejsce pierwszych objawień Matki Bożej, kilkaset metrów ponad przysiółkiem wioski Bijakovici zwanym Podbrdo, dzisiaj nazywane jest Górą Objawień. Od domów do samego miejsca objawień prowadzi stroma ścieżka, przy której w 1989 roku umieszczono płaskorzeźby z brązu przedstawiające radosne i bolesne tajemnice różańca (wykonane przez prof. Carmela Puzzola). Na drodze do miejsca objawień ustawiono wielki drewniany krzyż, który oznacza miejsce, gdzie Matka Boża trzeciego dnia objawień poprzez Mariję Pavlović po raz pierwszy wezwała do pokoju. W miejscu objawień, w dwudziestą rocznicę objawień postawiono figurę Królowej Pokoju wykonaną zgodnie ze wzorcem, który znajduje się przed kościołem parafialnym (dzieło Dino Felicio). W czerwcu 2002 roku, płaskorzeźby z brązu przedstawiające tajemnice chwalebne różańca (wykonane przez prof. Carmela Puzzola) zostały umieszczone przy ścieżce prowadzącej z miejsca objawień w kierunku Niebieskiego Krzyża. U podnóża Góry Objawień znajduje się Niebieski Krzyż umieszczony tam w 1985 roku. W tym miejscu od 4 lipca 1982 roku regularnie spotyka się grupa modlitewna jednego z wizjonerów – Ivana.

KRIžEVAC

Križevac (czyt. Kriżewac) to wzgórze wznoszące się ponad Medziugorjem (520 m), na którym parafianie 15 marca 1934 roku wznieśli krzyż ze zbrojonego betonu o wysokości 8,56 m. Na krzyżu wyryto napis: Jezusowi Chrystusowi, Odkupicielowi rodzaju ludzkiego na znak wiary, miłości i nadziei, na pamiątkę 1900 rocznicy męki Jezusowej. W cokół krzyża zostały wmurowane relikwie krzyża Jezusa otrzymane na tę okazję z Rzymu. Od początku objawień Matki Bożej na Križevacu zaczęto odmawiać Drogę Krzyżową. Na początku stacje oznaczone były drewnianymi krzyżami, a w 1988 roku umieszczono tam płaskorzeźby wykonane z brązu (dzieło prof. Carmela Puzzola). Na każdej z nich (oprócz modlitwy w ogrodzie Getsemani) znajduje się postać Matki Bożej.

Organizacje związane z sanktuarium

Domus Pacis (Dom Pokoju)

Domus Pacis jest domem modlitwy zakupionym w 1990 roku, gdzie odbywają się spotkania modlitewne (szczególnie rekolekcje postu i modlitwy), rekolekcje i ćwiczenia modlitewne dla pielgrzymów z kraju i z zagranicy.

Matczyna wioska

Matczyna wioska jest organizacją służącą wychowaniu i trosce o opuszczone i zaniedbane dzieci, która działa od 1993 roku. Powstała dzięki pragnieniu i staraniom jej założyciela o. Slavka Barbaricia, aby dzieciom i młodzieży zapewnić fachową i zorganizowaną pomoc opiekuńczo-wychowawczą oraz troskę dzięki, której mogłyby się w pełni rozwijać fizycznie, umysłowo, moralnie, religijnie i kulturowo. Troska o dzieci została powierzona siostrom franciszkankom z prowincji Hercegowina, zajmującym się tu szkolnictwem oraz współpracującym z nim osobom świeckim. Organizacja oficjalnie rozpoczęła swoją działalność 8 września 1996 roku. W ramach wioski znajduje się przedszkole, gabinet stomatologiczny oraz fizjoterapia. Ogród św. Franciszka to kilkuhektarowy zagajnik w północno-zachodniej części Matczynej Wioski. Jest to ostatni projekt o. Slavka Barbaricia OFM, który zrealizował kierując się orędziami, w których Królowa Pokoju wzywa nas:Idźcie na łono przyrody i patrzcie jak przyroda budzi się i stanie się dla was pomocą, abyście otworzyli wasze serca na miłość Boga Stworzyciela(25.4.93.) Skały, które obrosły lasem borowym dzięki cierpliwej pracy, upiększaniu i czyszczeniu stały się pięknym, naturalnym miejscem idealnym do medytacji i rekreacji, modlitwy i wychowania. Zbudowano tam dwa sztuczne stawy, umieszczono kilka przyrządów rekreacyjnych i dydaktycznych dla dzieci oraz postawiono postaci z bajek. Przywieziono również kilka gatunków zwierząt domowych i dzikich, szlachetnych gatunków ptaków oraz trzy małe kucyki, służące do hipoterapii (terapeutyczna jazda konna dla dzieci niepełnosprawnych).

Wspólnota Cenacolo

Wspólnotę Cenacolo w 1983 r. założyła s. Elvira w Saluzzo (Włochy), aby pomóc osobom uzależnionym od narkotyków. S. Elvira w Medziugorju otworzyła dwa domy: dom dla chłopców, nazywający się: Pole życia w 1991 roku i dom dla dziewcząt, o nazwie: Pole radości w 2000 roku.

POLECAM STRONY

www.medjugorje.hr

 
DESTYNACJE EUROPEJSKIE  ATRAKCJE TURYSTYCZNE EUROPY
STRONA ZAWODOWEGO PILOTA WYCIECZEK ZAGRANICZNYCH