POSZUKUJESZ WYDAWNICTW PODRÓŻNICZYCH O SAN MARINO?
ZAPRASZAM DO KSIĘGARNI INTERNETOWEJ "BEZDROŻA"



REPUBLIKA SAN MARINO

LEGENDARNE POCZĄTKI REPUBLIKI SAN MARINO

Tradycyjne przekazy podają, że założycielem późniejszej organizacji państwowej o nazwie Republika San Marino był Święty Marinus. Akt powstania zaś podwalin państwowości przypisywany jest przez tradycję na dzień 3 września 301 roku naszej ery.

Święty Marinus (kamieniarz) - podążając tropem przekazów - wraz ze swoim przyjacielem Leone został sprowadzony przez Rzymian do Rimini z wyspy Arbe (Rab) w Dalmacji w 257 roku w celu wykorzystania ich umiejętności do ociosywania głazów w pobliżu rozrastającego się tutaj portu.

W Rimini podczas pracy (po kryjomu) a także w wolnych chwilach, głosił Ewangelię pomiędzy swoimi towarzyszami niedoli. Prawdopodobnie za sprawą diabła pewna kobieta, która przybyła również z Dalmacji zaczęła rozgłaszać, że Marinus jest jej mężem i że została przez niego porzucona. Marinus gdy dowiedział się o tym uciekł przed nią z Rimini i schronił się na stokach Monte Titano (Góry Tytana), w miejscu zwanym Baldasserona. Żył tutaj jak pustelnik. Kobieta nie dała jednak za wygraną i szybko go odnalazła. Marinus skrył się w głębi groty; po 6 dniach jego modlitw kobieta zrozumiała swoją pomyłkę i powróciła do Rimini, gdzie po wyznaniu swojego kłamstwa zmarła.

Marinus, aby móc żyć w samotności i poświęcić się całkowicie modlitwie przeniósł się na szczyt Monte Titano, gdzie zbudował maleńki kościółek. Wiele jednak osób próbowało odwieść go od wybranej drogi. Wśród nich był Verissimo, syn właścicielki wielu okolicznych terenów i samej Góry Tytana. Udał się on do Marinusa aby zasiać w nim zwątpienie w sens modlitwy. Został za to ukarany, stał się niemy i dotknął go paraliż. Jego matka Felicissima, zrozumiawszy co się stało, przyszła do Świętego, obiecując mu spełnienie wszystkiego czego zażąda w zamian za uzdrowienie syna. Marinus zażądał ich nawrócenia się i kawałka ziemi, który byłby wystarczająco duży aby go pochować; następnie uzdrowił Verissimo i ochrzcił wszystkich członków jego rodziny. Felicissima podarowała mu całą górę.

Marinus pozostawił swoją celę na Górze Tytana tylko jeden raz, gdy Gaudenzio, biskup Rimini słysząc o jego sławie, wezwał go do siebie wraz z jego towarzyszem Leone. Leone, powołany na kapłana, udał się do miejscowości, która wzięła później od niego swoją nazwę - San Leo, i tak samo uczynił Marinus, który chciał pozostać tylko diakonem.

Z chwilą śmierci, 3 września 301 roku, pozostawił teren, który otrzymał - w darze społeczności zgromadzonej wokół niego. Słowa Marinusa wypowiedziane w chwili śmierci:"Pozostawiam was wolnymi od jednej i drugiej władzy", stały się fundamentem całkowitej autonomii Republiki San Marino.

Ostatnie badania mówią, że Święty Marinus mógł żyć między V a VII stuleciem. Kościół katolicki wspomina Świętego 3 września. W roku 1586 odnaleziono w Kościele św. Piotra (dzisiejsza Bazylika) szczątki Świętego, umieszczone pod ołtarzem głównym.
W 1778 roku papież Pius VI zatwierdził kult Świętego.
 
DESTYNACJE EUROPEJSKIE  ATRAKCJE TURYSTYCZNE EUROPY
STRONA ZAWODOWEGO PILOTA WYCIECZEK ZAGRANICZNYCH