POSZUKUJESZ WYDAWNICTW PODRÓŻNICZYCH O FRANCJI?
ZAPRASZAM DO KSIĘGARNI INTERNETOWEJ "BEZDROŻA"



FRANCJA
PARYŻ
KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY W PARYŻU - GALERIA ZDJĘĆ

KOŚCIÓŁ
WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY
W PARYŻU

ÉGLISE NOTRE-DAME-de-l'ASSOMPTION de PARIS

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny pełni od 166 lat rolę głównej świątyni polskiej emigracji w Paryżu. Zwany jest też Kościołem Polskim. Świątynia zaliczona została do najcenniejszych zabytków miasta. Klasycystyczny Notre-Dame-de-l'Assomption - znajduje się
w I okręgu paryskim. Administrowany jest przez Polską Misję Katolicką.

Historia tego miejsca sięga XIII wieku, kiedy to wzniesiono szpital. W XV wieku powstał tu konwent, przekształcony w 1622 roku w żeńskie zgromadzenie pań z dobrych domów. Kardynał de Rochefoucauld nadał mu nazwę Notre-Dame-de-l'Assomption. Kościół (jako kaplica klasztorna) został wzniesiony w latach 1670-1676 według projektu Charlesa Errarda (1606-1689), bardziej malarza niż architekta. Świadomie dokonał on wyraźnego nawiązania do architektury włoskiej, której był fascynatem, tworząc obiekt zbliżony formą do antycznych świątyń. Wzorował się w swoim projekcie na ukończonym w 1642 roku kościele Sorbony (Ste-Ursule-de-la-Sorbonne) w Paryżu. Budowlę sfinansowali jezuici oraz zakon Sióstr od Wniebowzięcia, którzy jednak nie byli zadowoleni z powstałego kościoła. Bryła świątyni ma zachwiane proporcje. Klasycystyczny portyk jest nieproporcjonalnie mały w stosunku do kopuły. Kościół został konsekrowany w 1676 roku i przetrwał w niezmienionej formie do dzisiaj. W czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej świątynię zamieniono na koszary i magazyn teatralnych dekoracji. Po konkordacie w 1802 roku kościół przywrócono dla kultu religijnego. 6 marca 1806 roku celebrował tu mszę św. papież Pius VII (pontyfikat 1800-1823). Z tego powodu cesarz Napoleon kazał odrestaurować kościół. Stacjonujący w pomieszczeniach poklasztornych, znajdujących się w pobliżu świątyni, polscy szwoleżerowie byli uczestnikami pierwszych mszy św. w języku polskim. Polscy emigranci licznie zgromadzili się tutaj w czasie pogrzebu wielkiego przyjaciela Polaków - markiza de la Fayette'a 22 maja 1834 roku. W 1838 roku w kościele przez trzy miesiące prowizorycznie pochowany był Charles de Talleyrand-Périgord (1754-1838), zanim zakończono budowę jego nagrobka w Valençay. W roku 1844 arcybiskup Paryża Denis Auguste Affre przekazał świątynię Polskiej Misji Katolickiej, stała się ona Kościołem Polskim. Pierwszym rektorem Polskiej Misji Katolickiej był Aleksander Jełowicki (lata 1844-1876). W czasie Komuny Paryskiej (1871), kościół został kompletnie ograbiony. W roku 1927 odbyło się tu nabożeństwo żałobne przy trumnie ze szczątkami Juliusza Słowackiego przed przewiezieniem prochów poety do Polski.

Zasadnicza, przeznaczona do kultu część obiektu wzniesiona jest na planie koła o 24 metrowej średnicy. Skromnie dekorowany z zewnątrz, opiera się na sześciu kolumnach korynckich podtrzymujących fronton oraz kopułę. Zarówno na poziomie frontonu, budynków mieszkalnych łączących się z kościołem, jak i na poziomie kopuły znajdują się płaskorzeźby z motywami roślinnymi. Kopuła posiada rząd prostokątnych, obecnie zaciemnionych okien, oraz nisz przeznaczonych na nigdy niewykonane posągi. Kopułę od wewnątrz zdobi fresk Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny Charlesa de la Fosse (1636-1716), wykonany w latach 1676-1680. Fresk ma 120 m2 powierzchni. W ołtarzu znajduje się Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny autorstwa Josepha Marii Viena (1716-1809), na prawo od wejścia znajduje się Pokłon Trzech Króli Carla van Loo (1705-1765).
 
DESTYNACJE EUROPEJSKIE  ATRAKCJE TURYSTYCZNE EUROPY
STRONA ZAWODOWEGO PILOTA WYCIECZEK ZAGRANICZNYCH