POSZUKUJESZ WYDAWNICTW PODRÓŻNICZYCH O GRECJI?
ZAPRASZAM DO KSIĘGARNI INTERNETOWEJ "BEZDROŻA"



REPUBLIKA GRECKA
KORYNT - GALERIA ZDJĘĆ

KORYNT

KÓRINTHOS
CORINTHUS

Portowe miasto w środkowej Grecji, na Półwyspie Peloponez, u nasady Przesmyku Korynckiego (Istmos), nad Zatoką Koryncką. Stolica nomosu Koryntia i demosu Korynt. Liczy około 36 tysięcy mieszkańców. Współczesny Korynt oddalony jest o kilka kilometrów od starożytnych ruin miasta, które znajdują się we wsi Archéa Korinthos. Ma to związek ze zmianą przebiegu linii brzegowej - ruiny starożytnego miasta portowego są dziś położone w głębi lądu. Dzisiejszy Korynt jest centrum przemysłowo-rolniczym, utrzymującym się z portu i handlu rodzynkami, znanymi jako korynckie. W roku 1981 miasto zostało zniszczone w poważnym stopniu przez trzęsienie ziemi.

STAROŻYTNY KORYNT (ARCHÉA KÓRINTHOS)

Legenda głosi, że założycielem Koryntu był niegodziwy i zarazem nieszczęśliwy Syzyf - ściągnął on na siebie gniew Zeusa i został skazany przez niego na wieczne wtaczanie na górę (utożsamianą z Akrokoryntem) ogromnego głazu, który ponownie osuwał się na dawne miejsce.
ZARYS HISTORII
Najstarsze ślady osadnictwa pochodzą z V tysiąclecia p.n.e. Starożytny Korynt z racji swojego położenia geograficznego był strategicznym miejscem greckiego, a później rzymskiego świata. Stąd kontrolowano handel między północną Grecją a Peloponezem, między Morzem Jońskim i Morzem Egejskim, a co za tym idzie zachodnim i wschodnim obszarem państw basenu Morza Śródziemnego. W starożytności Korynt był jednym z największych i najważniejszych państw-miast Grecji oraz ważnym centrum kultury i sztuki greckiej, zwłaszcza w okresie archaicznym. Przede wszystkim był to największy ośrodek malarstwa ceramicznego w tym czasie. W Koryncie produkowano najwspanialsze naczynia zdobione malarstwem w stylu orientalizującym. To tutaj wypracowano czarnofigurową i (być może) czerwonofigurową technikę malarską służącą do zdobienia ceramiki. Korynt stanowił także ważne centrum produkcji kobierców, których ornamentyka odegrała istotną rolę w rozwoju innych dziedzin sztuki. Był to również ciekawy ośrodek rzeźbiarski w okresie archaicznym (VII-V w. p.n.e.).

Po inwazji doryckiej panowała w Koryncie dynastia Heraklidy Aletesa. Od VII wieku p.n.e. rządziła tu oligarchia pod przewodnictwem arystokratycznego rodu Bakchiadów, obalona przez tyrana Kypselosa. Za jego rządów, jak również za jego syna Periandra nastąpił największy rozwój miasta. Założono wtedy liczne kolonie, m.in. Korkyrę, Potydeję i Syrakuzy. Miasto rywalizowało z Atenami do momentu swojego upadku w roku 146 p.n.e. W tym czasie Korynt rozbudował swoją potęgę morską, wojskową i handlową. Około 580 r. p.n.e. zapoczątkowano w Koryncie odbywające się co dwa lata igrzyska istmijskie, które przyczyniły się wydatnie do rozsławienia miasta. Od V w. p.n.e., po wojnach z Persami, Korynt stawał po stronie Sparty przeciwko Atenom. W roku 390 p.n.e. w trakcie Wojny Korynckiej (395-387 p.n.e.) na przedpolach miasta stoczono bitwę, zakończoną zwycięstwem Spartan nad siłami Aten, Argos i Koryntu. Gdy Filip II Macedoński odniósł w 338 roku p.n.e. zwycięstwo pod Cheroneą, rada Koryntu uznała jego władzę nad Grecją. Po ponad stu latach Korynt odzyskał niepodległość i wszedł w skład Związku Achajskiego. Jako członek Związku Achajskiego miasto zostało zdobyte i zniszczone przez wojska rzymskie pod dowództwem Lucjusza Mummiusza w roku 146 p.n.e. i dostało się pod panowanie Rzymu. Odbudowany ze zniszczeń przez Juliusza Cezara i Oktawiana Augusta, Korynt stał się stolicą rzymskiej kolonii weteranów (Colonia Laus Iulia Corinthiensis), a potem prowincji Achai. Przeżyło okres ponownego rozkwitu za czasów cesarza Hadriana. Stało się oazą luksusu, przepychu i zbytku. W III w. n.e. uległo najazdowi Herulów, a w IV wieku - Wizygotów. W 1205 roku zdobyty przez Krzyżowców. Później Korynt znajdował się w rękach Wenecjan i Turków osmańskich. W latach: 375, 521 i 1858 zniszczony przez trzęsienia ziemi. Św. Paweł podczas swych podróży misyjnych do Grecji i Azji Mniejszej, w Koryncie był dwukrotnie: około 50-52 roku - Druga podróż misyjna - nauczał tu przez półtora roku i założył gminę chrześcijańską i około 53-58 roku - Trzecia podróż misyjna. Znane są jego listy związane z mieszkańcami miasta: 1. List do Koryntian (ok. 56/57, Efez) oraz 2. List do Koryntian (koniec 57, Macedonia).

TEREN WYKOPALISK ARCHEOLOGICZNYCH

Zdobycie miasta przez Rzymian w końcu II w. p.n.e. i masowy wywóz dzieł sztuki, przede wszystkim rzeźb oraz zniszczenia wojenne i trzęsienia ziemi sprawiły, że znajduje się tutaj bardzo niewiele zabytków z czasów wcześniejszych, przedrzymskich. Ruiny rzymskiego Koryntu są pozostałością największej rzymskiej aglomeracji na terenie Grecji.

Z okresu rzymskiego pochodzą pozostałości, których centrum stanowi agora o wymiarach 65 m x 165 m.
Świątynia Apollina
Imponująca grecka budowla (VI w. p.n.e.) dolnego miasta z monumentalnymi schodami, była jedną z nielicznych, jakie Rzymianie pozostawili w trakcie przebudowy miasta. Pierwotnie posiadała 38 monolitycznych kolumn doryckich (pozostało 7). Była wzorem dla świątyni Ateny na ateńskim Akropolu.
Droga Lechajońska
Wyłożona marmurowymi płytami droga łączyła port Lechaion z miastem; na jej końcu znajdowały się istniejące i dzisiaj schody oraz portyki. Przy niej znajdowały się sklepy i łaźnie publiczne.
Świątynia Oktawii
Trzy kolumny z ozdobnymi kapitelami korynckimi oraz zrekonstruowany architraw to wszystko, co pozostało ze świątyni poświęconej siostrze cesarza Augusta.
Fontanna Pejrene
Nazwana imieniem młodej kobiety, która wylawszy wiele łez nad ciałem zabitego syna - została zamieniona w źródło przez Atermidę. Woda nadal płynie podziemnymi zbiornikami do współczesnej wsi.
Na środku rzymskiego forum zachowała się mównica (tzw. bema). Na mównicy leży kamień z ledwo widocznym cytatem z 2 Listu do Koryntian:"Niewielkie zaś cierpienia, które chwilowo znosimy, przygotowują nam bezmiar wiecznej chwały"(2 Kor 4,17). Prawdopodobnie stąd przemawiał św. Paweł.
Akrokorynt
Samotna góra o wysokości 575 m n.p.m., na której w starożytności znajdowała się świątynia Afrodyty, słynąca z sakralnego nierządu. Afrodyta jako bogini miłości, była też czczona jako patronka kobiet lekkich obyczajów. Obecnie możemy podziwiać ruiny średniowiecznego miasta, które było jedną z najpotężniejszych twierdz tego okresu w Grecji.

POLECAM STRONY

 
DESTYNACJE EUROPEJSKIE  ATRAKCJE TURYSTYCZNE EUROPY
STRONA ZAWODOWEGO PILOTA WYCIECZEK ZAGRANICZNYCH