POSZUKUJESZ WYDAWNICTW PODRÓŻNICZYCH O GRECJI?
ZAPRASZAM DO KSIĘGARNI INTERNETOWEJ "BEZDROŻA"



REPUBLIKA GRECKA
FILIPPI - GALERIA ZDJĘĆ

FILIPPI

(łac. Philippi, gr. Φἱλιπποι Philippoi)

Starożytne Filippi znane jest głównie za sprawą pamiętnej bitwy, stoczonej w pobliżu miasta w 42 roku. p.n.e. przez wojska Brutusa i Kasjusza, zabójców Cezara, z armią Oktawiana i Marka Antoniusza. Pierwotnie istniały tu nad rzeką Styrmon dwie osady Traków - Krenides i Datum, kolonie wyspy Thasos, które zdobył w roku 356 p.n.e. król Macedonii Filip II. Nowe miasto, które wznieśli Macedończycy nazwano na cześć Filipa II - Filippi. Było w czasach macedońskich głównym ośrodkiem wydobycia złota w górach Pangajon.

W 168 roku p.n.e. Filippi zostało zajęte przez Rzymian. Miasto stało się z czasem kolonią rzymską, której znaczenie znacznie wzrosło po wybudowaniu rzymskiej drogi Via Egnatia (Via Egnatia - starożytna droga rzymska, zbudowana około 146 p.n.e., przebiegająca od Dyrrachium (dziś Durrës) na wybrzeżu Adriatyku przez Saloniki do Bizancjum (dziś Stambuł). Główny szlak komunikacyjny między Rzymem i jego posiadłościami na Wschodzie. Jej nazwa pochodzi od prokonsula Macedonii Cnaeusa Egnatiusa, który rozpoczął jej budowę. Po wybrukowaniu przez Justyniana I odcinka drogi z Rhegionu do Hebdomonu, przebycie jej zajmowało 20 dni. Cała droga liczyła sobie ponad 700 kilometrów). Dzięki temu Filippi stało się najdalej wysuniętym na wschód Europy miastem rzymskim.
W okolicy miasta w 42 roku p.n.e. wojska triumwirów: Marka Antoniusza i Oktawiana Augusta zwyciężyły siły republikańskie zabójców Cezara - Brutusa i Kasjusza (Bitwa pod Filippi). Po stronie przegranych walczył między innymi poeta Horacy. Gdy klęska była oczywista, Brutus przebił się mieczem, Kasjusz polecił się zabić niewolnikowi. W 30 roku p.n.e. Oktawian uznał Filippi za kolonię rzymską i przysłał więcej kolonistów. Część dawnych legionistów została osiedlona w okolicach miasta, które zyskało nazwę Colonia Victrix Philippensium. Terytorium podporządkowane tej kolonii obejmowało Neapolis na południu, Oisyme na północ oraz Apolonię na zachód od Filippi. Obywatele miasta byli obywatelami Rzymu, zatem przysługiwały im wszystkie przywileje i prawa, którymi słusznie się szczycili. W połowie I wieku n.e. oficjalna nazwa miasta brzmiała: Colonia Julia Augusta Philippensis. Cała ówczesna Macedonia dzieliła się na cztery okręgi, o co zadbał Emilius Paulus, który uczynił Filippi stolicą pierwszego z nich, położonego najbardziej na wschód. W Filippi działał św. Paweł i tu w 49 lub 50 roku w czasie jego drugiej podróży misyjnej powstał pierwszy w Europie kościół chrześcijański. Św. Paweł odwiedził miasto jeszcze dwukrotnie w roku 56 i 57. List do Filipian datowany jest na lata 54-55 i pokazuje wyniki nauk przez niego głoszonych. W X w. siedziba metropolity bizantyjskiego. Od XIII wieku na skutek powstania Kawali zaczął się upadek Filippi. Do dziś zachowały się fragmenty agory, biblioteki, palestry, teatru, murów miejskich i dwóch bazylik chrześcijańskich z V i VI wieku.

TEREN WYKOPALISK
O bogactwie Filippi i mieszkańców świadczą zachowane świadectwa, wydobyte podczas kilku kampanii archeologicznych. Fragment rzymskiej Via Egnatia jest tak znakomicie zachowany, że widać wyżłobienia w kamieniach wykonane obręczami kół rzymskich powozów. Współczesna droga, która przebiega po linii północ - południe, dzieli wykopaliska na dwie części. Po stronie wschodniej najbardziej charakterystyczny jest wysoko położony akropol, z którego rozciąga się wspaniały widok na miasto i okolicę ze słynnym polem bitwy. U stóp akropolu zachowały się pozostałości okazałej bazyliki z V wieku, obejmującej trzy nawy z transeptem i dwa dziedzińce z portykami. Na czasy rzymskie jest datowana usytuowana poniżej, nieopodal drogi, krypta, do której prowadzą kamienne schody. Od V wieku pokazuje się ją jako "więzienie św. Pawła". W X i XI stuleciu została ozdobiona freskami, ale przetrwały tylko ich niewielkie fragmenty. Na zboczu góry widać starannie wyciosany teatr z czasów Filipa II, w którym Rzymianie dokonali poważnych przeróbek. Z początku ery chrześcijańskiej pochodzą umieszczone w nim na lewo od sceny płaskorzeźby Nemezis, Marsa i Wiktorii. Po zachodniej stronie ruin Filippi imponujące jest rzymskie forum oraz otaczające je portyki, rozbudowane pod koniec II wieku. Do naszych czasów przetrwały liczne reliefy kamienne rozmaitych bogów i bogiń oraz pozostałości kilku świątyń pogańskich i kościołów chrześcijańskich z okresu bizantyjskiego. Wejście do jednego z nich, zbudowanego na planie ośmioboku, znajduje się od strony Via Egnatia. Z najbardziej okazałego kościoła, zbudowanego w VI wieku i podobnego w kształcie do Hagia Sophia w Konstantynopolu, który jest znany jako Direkler lub bazylika B, zachował się centralny łuk zachodniej ściany i kilka filarów wykonanych ze starożytnych kolumn. Nieco za kościołem niemal niezniszczone przetrwały okazałe latryny, a w nich prawie pół setki oryginalnych marmurowych siedzeń. Było to nie tylko miejsce załatwiania potrzeb fizjologicznych, lecz także spotkań towarzyskich, rozmów i plotek, przeznaczone wyłącznie dla mężczyzn. Najpierw zimne kamienie własnym ciałem rozgrzewali niewolnicy, a dopiero później korzystali z nich pełnoprawni obywatele rzymscy.

Spotkać się pod Filippi- spotkać się ze swym przeznaczeniem, z nieubłaganym losem, gwałtowną śmiercią. Według Plutarcha ("Żywot Juliusza Cezara", 69, 7) pod Abydos w roku 42 p.n.e. w namiocie Brutusa ukazała się zjawa i obwieściła mu: "Zobaczysz mnie pod Filippi!", na co Brutus odparł odważnie: "Tak jest, zobaczę!" I tak się stało. Brutus pobity przez Antoniusza i Oktawiana pod Filippi, zginął rzuciwszy się na obnażony miecz; por. Szekspira "Juliusz Cezar", 4, 3, 284.

POLECAM STRONY
 
DESTYNACJE EUROPEJSKIE  ATRAKCJE TURYSTYCZNE EUROPY
STRONA ZAWODOWEGO PILOTA WYCIECZEK ZAGRANICZNYCH