POSZUKUJESZ WYDAWNICTW PODRÓŻNICZYCH O GRECJI?
ZAPRASZAM DO KSIĘGARNI INTERNETOWEJ "BEZDROŻA"



REPUBLIKA GRECKA
ATHOS - GALERIA ZDJĘĆ

AUTONOMICZNA REPUBLIKA GÓRY ATHOS

ATHOS
Άγιο Όρος

Athos to górzysty półwysep, najdalej na wschód wysunięta odnoga Półwyspu Chalcydyckiego, we wschodniej części Grecji, nad Morzem Egejskim. Na terytorium Góry Athos (2 033 m n.p.m.) znajduje się Autonomiczna Republika Góry Athos. Jest to największa atrakcja turystyczna regionu Półwyspu Chalcydyckiego i tej części Macedonii. Powierzchnia republiki wynosi 335 km2i zamieszkuje tu około 2 260 osób. Republika rozciąga się na długości około 60 km, natomiast jej szerokość wynosi od 7 do 12 km. Językiem urzędowym autonomii jest koine, a także w użyciu są: cerkiewnosłowiański, grecki, rosyjski, serbski, gruziński, bułgarski, rumuński. Skład narodowościowy: Grecy, Gruzini, Rusini, Serbowie, Bułgarzy, Rumuni. Funkcje stołeczne pełni osada Karies. Jednostką monetarną jest Euro. Jedyną religią jest prawosławie.

Athos jest symbolem prawosławnego ruchu monastycznego, jest miejscem świętym i stolicą athoskiego monastycyzmu - Karei. Άγιο Όρος to przede wszystkim centrum duchowe prawosławia. Skarbiec gromadzonych przez dziesięć wieków dzieł sztuki - architektury, malarstwa tablicowego i ściennego, rękodzieła artystycznego. Skarbiec mało znany i trudno dostępny. Na całym terytorium obowiązuje zakaz filmowania i nagrywania dźwięku. Wstęp do bibliotek i skarbców jest możliwy wyłącznie za specjalnym zezwoleniem Ministerstwa Spraw Zagranicznych Grecji oraz Patriarchy Konstantynopola. Wstęp do Autonomicznej Republiki Góry Athos nie jest łatwy - biuro obsługi pielgrzymów w Salonikach wydaje 120 wiz dziennie, z czego tylko 10 przeznaczone jest dla cudzoziemców. Przyznanie wizy pozwala na wykupienie diamonitirionu - przepustki, uprawniającej do wejścia na prom do Dafni i wstępu do monasterów. Turyści na terenie Athosu mogą przebywać maksymalnie 3 dni. Po upływie tego czasu mogą ubiegać się o przedłużenie pobytu o dodatkowe kilka dni.

Od lat 50-tych XI wieku na terenie półwyspu nie mogą przebywać kobiety (nawet zwierzęta hodowlane na wyspie są tylko płci męskiej). Zakaz ten wprowadził cesarz Konstantyn IX Monomach (1042-1055). Mnisi żyją tu w surowych warunkach, nierzadko w odosobnieniu. Trudnią się m.in. handlem i rękodziełem artystycznym. Żyją według rytmu: 8 godzin pracy, 8 godzin modlitwy, 8 godzin snu i odpoczynku (często w nocy prowadzone są modlitwy, w dzień praca i spoczynek). Przyjęte jest, że nie korzysta się z najnowszych osiągnięć cywilizacji. W przeszłości liczba mnichów sięgała 40 000. Mnisi prawosławni na Athosie bardzo gorliwie czczą Matkę Bożą.

HISTORIA I WSPÓŁCZESNOŚĆ
Athos ma w obrębie Grecji status okręgu autonomicznego (Autonomiczna Republika Góry Athos) - republika, zarządzana jest przez zamieszkujących mnichów. Od VII wieku n.e. Athos stanowi własność mnichów nadaną im przez cesarza Konstantyna Pogonatosa (668-685). Do roku 1913 tereny te stanowiły obszar neutralny, potem zostały włączone do Grecji. W roku 1926 Athos uzyskał status Republiki Teokratycznej. Rządy sprawuje Święta Inspekcja (Agia Epistasia), czyli rada złożona z 20 przedstawicieli każdego klasztoru. Rząd grecki utrzymuje tu swojego gubernatora i niewielkie siły policyjne. Pierwsi mnisi pojawili się tutaj w VII wieku. Athos szczególnie odpowiadał wczesnochrześcijańskiemu życiu klasztornemu, jego odludne stoki zapewniały bowiem izolację od świata zewnętrznego. Za początek republiki uważany jest rok 963, kiedy to mnich Atanazjusz Athonita zbudował monaster Wielka Ławra. Wtedy to do Greków dołączyli mnisi innych narodowości - Gruzini, Rusini, Bułgarzy, Serbowie i Rumuni. Ze względu na wielką wartość historyczną i kulturalną Athos został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO w roku 1988. O wielkim znaczeniu Athosu dla prawosławia może świadczyć fakt, iż wydał już 150 biskupów. Athos składa się obecnie z dwudziestu monasterów i należących do nich pomniejszych osiedli i pustelni. Dawniej istniało tu ponad 40 klasztorów i żyło tu około 40 000 osób. Klasztory: Wielka Ławra - Megistis Lavras, założony w 963 roku przez Atanazego, Vatopedióu (grecki), Iviron (X w., grecki, dawniej gruziński), Chilandariou (serbski), Dionissiou (grecki), Koutloumousio (grecki), Pandokratoros (grecki), Kseropotamou (grecki), Zografou (bułgarski), Dochiariou (grecki), Karakálou (grecki), Filothéou (grecki), Simonos Petra (grecki), Pavlou (grecki), Stavronikita (grecki), Ksenofondos (grecki), Grigoriou (grecki), Esfigmenou (grecki), Pandelimona (rosyjski), Konstamonitou (grecki). Monasterom podlegają kaliwy (siedziba jednego lub kilku mnichów, z kaplicą wewnątrz, bez działki ziemi), kelie (przydzielane przez monaster kilkuosobowej grupie mnichów, zajmujących się rękodziełem lub uprawą ziemi) i skity (wspólnoty kilku kelii). W trudno dostępnych miejscach, z dala od ścieżek i dróg, zobaczyć można hesychasterie (askitirie) - pustelnie, których mieszkańcy wybrali życie w zupełnym odosobnieniu.

POLECAM STRONY
 
DESTYNACJE EUROPEJSKIE  ATRAKCJE TURYSTYCZNE EUROPY
STRONA ZAWODOWEGO PILOTA WYCIECZEK ZAGRANICZNYCH